Wznowienie Opery "Cyganeria" G. Pucciniego - Bytom

Premiera tej opery odbyła się w 1896r. w Turynie, 42-letni kompozytor cieszył się już wówczas zasłużoną sławą, ale Cyganeria nie zdobyła pochwał krytyki. Znacznie lepiej oceniła ją publiczność. Tytuł ten od ponad stu lat zachwyca widzów swoją sugestywnością i aktualnością. Libretto przedstawia magiczny, wręcz bajkowy świat epoki balzakowskiej. Cztery sceny układają się w opowieść o romantycznych, zdolnych do wzniosłych uczuć bohaterach, żyjących w trudnej, twardej i nie szczędzącej problemów rzeczywistości. Dramatyczne dzieje miłości poety Rudolfa i hafciarki Mimi kontrastują z nieco figlarnym romansem Musetty i Marcella, a skromne i surowe mieszkanie artystów na poddaszu z barwnym światem paryskiej ulicy. Szampańska, beztroska, kokieteryjna zabawa przenika się z zimowym mrozem, biedą, a na końcu tragizmem. Wszystko splecione z głęboko poruszając ą muzyką. Gesty, słowa, sceny i postacie łączą się z nią w idealnej symbiozie.

Puccini napisał jeden z operowych szlagierów, opowiadający o życiu paryskiej bohemy z XIX wieku. Fragmenty ukazujące obrazy z życia cyganerii artystycznej efektownie zostały przedstawione w Operze Śląskiej. Wszystkie sceny rozgrywają się w dobrze skomponowanej scenografii, ale największe wrażenie robi ulica w Dzielnicy Łacińskiej. Wygląda jak z zimowej baśni. W pięknej scenerii słuchamy opowieści o świecie, w którym żyją przyjaciele: malarz Marcello, poeta Rudolf, filozof Colline, muzyk Schaunard, o prawdziwej przyjaźni, miłości, zazdrości i śmierci.

Perypetie młodych, utalentowanych, zakochanych i bardzo biednych mieszkańców paryskich mansard od prapremiery niezmiennie przyciągają do sal operowych tłumy słuchaczy i widzów. Rzadko bowiem opera jest jednocześnie tak wyśmienitym teatrem, mało który kompozytor otrzymał od librecistów t ak wybornie zarysowane postaci i sytuacje. Nie ma w Cyganerii „papierowych” bohaterów, przypadkowych scen lub dialogów. Każdy z czterech przyjaciół - to inny typ psychologiczny, krańcowo różne są też dwie postaci kobiece - liryczna, naznaczona piętnem śmierci Mimi i kipiąca temperamentem Musetta. Nawet niewielkie role tzw. drugiego planu są zbudowane bardzo konsekwentnie i wyraziście. Nic więc dziwnego, że dobrze wystawiona Cyganeria cieszy się zawsze długotrwałym powodzeniem. Przede wszystkim jednak to opera o trudnej, poddawanej próbom, nieszczęśliwej o miłości. Tu nic nie jest łatwe, uczucia dają krótkotrwałe szczęście, bo muszą się poddać naporowi bezwzględnej rzeczywistości. Bohaterowie są wobec niej bezradni jak postacie antycznej tragedii wobec nieubłaganego losu. Puccini - przedstawiciel weryzmu, w swej operze starał się przedstawić prawdziwy obraz życia paryskiej cyganerii, szczęście i smutek trwające obok siebie w jednej chwili.

„Gdy jesteśmy zakochani, słyszymy w powietrzu muzykę Pucciniego” – przekonywała w jednym ze swych filmów Barbra Streisand. Bez wątpienia najpiękniejsze arie i duety miłosne śpiewają bohaterowie oper tego kompozytora. Nie inaczej jest w przypadku Cyganerii – aria Rudolfa „Ta rączka taka zimna”, duet Mimi i Rudolfa z I aktu, walc Musetty z aktu II to najsłynniejsze fragmenty tej opery.

Serdecznie zapraszamy!

Informacje i rezerwacje miejsc:

Dział Imprez i Reklamy: 032 3966 808, 281 84 39.
opera@opera-slaska.pl